Wszechstronne zbadanie sposobu zachowania się UFO (Unidentified Flying Object) i ich rozmiarów, niezależnie od kształtu, pozwala podzielić je umownie na cztery podstawowe typy.

  1. Bardzo małe obiekty, wyglądające jak kule albo dyski o średnicy 20-100 cm. Realizują one loty na małych wysokościach czasem wylatują z większych pojazdów i wracają do nich. Znany jest przypadek, który miał miejsce w październiku 1948 r. w rejonie bazy lotniczej w stanie Północna Dakota, kiedy to pilot wojskowy bezskutecznie ścigał świecący okrągły obiekt o średnicy ok. 30 cm. Tajemniczy obiekt bardzo sprawnie manewrował unikając pogoni, a czasem nawet celowo kierował się na samolot, zmuszając pilota do ucieczki przed zderzeniem.
  2. Małe UFO w kształcie elipsoidy albo dysku o średnicy 2-3 m. Zwykle poruszają się na małych wysokościach i najczęściej to one wykonują lądowania. Tego typu UFO również było obserwowane podczas odłączania się od głównego statku i powrotu do niego.
  3. Podstawowy typ UFO, najczęściej dyski o średnicy 9-40 m i wysokości w części centralnej równej 0,1 do 0,2 średnicy. Podstawowe UFO wykonują samodzielne loty na dowolnej wysokości, a także dokonują lądowania. Mogą oddzielać się od nich mniejsze obiekty.
  4. Duże UFO, zwykle w kształcie cygara albo cylindra o długości 100-800 m i więcej. Pojawiają się głównie w górnych warstwach atmosfery, nie wykonują złożonych manewrów, ale zawisają zwykle na dużej wysokości. Nie zanotowano ich lądowania, natomiast obserwowano wielokrotnie oddzielanie się od nich mniejszych obiektów. Prawdopodobnie ten typ UFO porusza się w kosmosie. Zdarzały się też pojedyncze przypadki obserwacji gigantycznych dysków o średnicy 100-200 m. Taki obiekt był widziany podczas doświadczalnego lotu francuskiego samolotu Concorde, na wysokości 17 km nad Republiką Czadu. W czerwcu 1973 r. załoga samolotu oraz grupa uczonych znajdujących się na pokładzie, wykonała szereg kolorowych zdjęć świecącego obiektu w kształcie kapelusza grzyba o średnicy 200 m i wysokości 80 m. Przy czym jego kontury były rozmyte, jakby otaczał go obłok zjonizowanej plazmy.

Kształty UFO

Poza podstawowymi formami, obserwuje się dużą różnorodność kształtów Niezidentyfikowanych Obiektów Latających. Można je umownie podzielić na pięć grup:

  1. OkrągłeUFO Okragle
  • Dysk
  • Odwrócony spodek
  • Dwa złożone spodki
  • Kapelusz
  • Dzwon
  • Kula
  • Jajko
  • Cebula
  1. PodłużneUFO Cygaro
  • Torpeda
  • Rakieta
  • Cygaro
  • Cylinder

 

  1. OstrokątneUFO Trojkąt
  • Piramida
  • Stożek
  • Stożek ścięty
  • Strzała
  • Trójkąt
  • Romb
  1. ProstokątneUFO Prostokatne
  • Sześcian
  • Równoległościan
  • Płaski kwadrat
  • Prostokąt

 

 

  1. NietypoweUFO V
  • Grzyb
  • Torus (z otworem w środku)
  • Koło
  • Krzyż
  • Litera „V”

Formacje

Typy UFO

Częstotliwość występowania poszczególnych form UFO

forma UFO liczba obserwacji % ogólnej liczby (571)
dyski 149 26%
sfery, owale, elipsy 173 30%
cygara, rakiety 46 8%
trójkąty 11 2%
świecące punkty 140 25%
inne 33 6%
obserwacje radarowe (niewizualne) 19 3%

 

Uwagi

  • Obiekty, które ze względu na obserwowany kształt zostały zakwalifikowane jako sfery, owale i elipsy, w rzeczywistości mogą być dyskami nachylonymi pod pewnym kątem do horyzontu.
  • Jako „świecące punkty” potraktowano w powyższym zestawieniu niewielkie, jasno świecące obiekty, których kształtu nie dało się bliżej ustalić ze względu na zbyt dużą odległość.
  • Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że w wielu przypadkach wyniki obserwacji mogą nie odpowiadać rzeczywistej formie obiektu, ponieważ dysk oglądany z dołu może wyglądać jak kula, z dołu i z boku – jak elipsa, a z boku – jak kapelusz grzyba. Obiekt w kształcie cygara, widziany z przodu wygląda jak kula, a cylinder – w zależności od kąta widzenia – może być uznany za równoległościan albo za kulę. Podobnie UFO prostopadłościenne wygląda z przodu i z tyłu jak sześcian.
  • Dane o wymiarach liniowych UFO, podawane przez obserwatorów, są zwykle bardzo względne, ponieważ wizualnie można ocenić dosyć dokładnie jedynie wymiary kątowe. Dokładna ocena długości albo średnicy obiektu jest możliwa tylko wówczas, gdy znana jest jego odległość od obserwatora.
  • UFO mają zwykle metaliczny kolor srebrzysto-aluminiowy albo jasno perłowy. Czasem bywają otoczone obłokiem, przez co ich kontury są rozmyte. Powierzchnia UFO jest zwykle połyskliwa, niczym polerowana i nie widać na niej żadnych szwów ani łączeń. Niektóre obiekty posiadają kopuły, czasem przezroczyste.
  • Na powierzchni UFO widziano kilkakrotnie jeden albo dwa rzędy prostokątnych „okien” albo okrągłych „iluminatorów”. UFO z iluminatorami widziano w 1976 r. pod Moskwą, w 1981 r. pod Miczuryńskiem, a w 1985 r. koło Geok-Tepe w obwodzie Aszchabadzkim.
  • W lutym 1963 r. w stanie Wiktoria, w Australii, na wysokości 300 m nad drzewem zawisł dysk o średnicy 8 m z prętem podobnym do anteny. Zanotowano również przypadki, kiedy tego typu pręty wysuwały się albo wsuwały.
  • W nocy UFO zwykle świecą, przy czym kolor i intensywność świecenia zmieniają się wraz z prędkością poruszania. Przy szybkim locie światło przypomina łuk elektryczny podczas spawania, natomiast przy wolniejszym – błękitnawą poświatę. Bywa, że wiszące nieruchomo obiekty świecą jasnym blaskiem, chociaż w tym wypadku, być może świeci tylko powietrze pod wpływem jakiegoś promieniowania.

Najważniejszą cechą charakterystyczną dla UFO są ich niezwykłe właściwości nie spotykane ani w znanych nam zjawiskach przyrody, ani w rzeczach stworzonych przez człowieka. Obserwator odnosi przy tym wrażenie, że zachowanie UFO jawnie przeczy znanym nam zasadom fizyki.

Rating: 5.0. From 6 votes. Show votes.
Please wait...